1انرژی یون کربن یک فاکتور کلیدی در تعیین مقدار پیوندهای sp3 در ساختار لایه کربن آمورف و ماهیت شبه الماسه است. در این پژوهش، تحولات ساختاری پوشش کربن شبه الماس بر اساس مکانیزم­ تشکیل پیوندsp3 متاثر از انرژی پرتو یون توسط فرایند لایه ­نشانی پرتو یونی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، جهت لایه­ نشانی پوشش ­ها، پارامتر انرژی پرتو یون در مقادیر 200، 300 و eV 400 در نظر گرفته شد. سپس جهت ارزیابی ساختار و ترکیب شیمیایی پوشش ­های ایجاد شده، از آنالیزهای طیف­ سنجی رامان و فوتوالکترون پرتو ایکس (XPS) استفاده شد. همچنین جهت تاثیر انرژی پرتو یون بر زبری سطح و ضخامت پوشش­ های اعمالی، از میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM) و میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی (FESEM) استفاده گردید. سختی و مدول الاستیک توسط آزمون نانوسختی­ سنجی اندازه­ گیری شد. مطابق نتایج آنالیز رامان، کم ترین مقدار نسبت ID/IG در انرژی پرتو یون eV300 بدست آمد که برابر با 0/66 بود. نتایج حاصل از آنالیز XPS گویای کم ترین مقدار پیوندهای sp2 در لایه کربن شبه الماس در انرژی پرتو یونیeV300 بود. همچنین نتایج آنالیز AFM، نشان داد که در انرژی پرتو یون eV300، زبری سطح پوشش کربن شبه الماس، کم ترین مقدار را دارا است. با توجه به بیش ترین مقدار پیوندهای sp3 در انرژی پرتو یونی eV 300، پوشش کربن شبه الماس دارای بیش ترین سختی و برابر با GPa 10/6 بود.

در تحقیق حاضر لایه نازک کربن آمورف گرافیتی به روش کندوپاش پرتو یونی بر زیرلایه شیشه انباشت شده است. تاثیر انرژی یون در محدوده گسترده از keV 8/1 تا keV 5 بر خواص نوری و ساختاری لایه نازک کربن آمورف بررسی شده است. نتایج بررسی خواص نوری و ساختاری به ترتیب با استفاده از طیف سنجی مریی-فرابنفش و طیف سنجی رامان نشان دهنده ارتباط مستقیم تحولات ساختاری و فیزیکی می باشد. نتایج بررسی طیف سنجی رامان نشان دهنده تحولات ساختاری لایه نازک کربن آمورف در محدوده تحولات گرافیتی-گرافیتی نانوکریستالی می باشد. اندازه گیری طیف عبور نمونه ها، افزایش میزان عبور نور در محدوده مریی با افزایش انرژی یون از keV 3 را نشان می دهد که با افزایش نسبت ID/IG و کاهش ضخامت لایه همراه است. مقاومت الکتریکی اندازه گیری شده توسط روش چهار کاوه و شکاف انرژی نوری در محدوده مذکور نیز روند افزایشی دارد. براساس نتایج بدست آمده با استفاده از معادله تاک حداکثر شکاف انرژی نوری لایه نازک کربن آمورف eV75/3 مربوط به لایه انباشت شده با اندازه ی خوشه های گرافیتی برابر با nm 5 می باشد.

در این مقاله پارامترهای میدان بلوری (CFPs) در چارچوب نظریه تابعی چگالی با استفاده از یک روش نظری نوین پیشنهاد شده توسط پاول نواک و همکاران و استخراج توابع وانیر از توابع موج بلاخ برای ترکیب 3CeCl محاسبه شده اند. سپس، پارامترهای محاسبه شده در یک هامیلتونی شبه-اتمی شامل میدان بلوری، همبستگی f 4 – f 4 و جفت شدگی اسپین مدار، جایگذاری شده و با حل این هامیلتونی مؤثر ترازهای انرژی شکافته شده توسط میدان بلوری برای این ترکیب به دست آمدهاند. به منظور بهبود نتایج از یک پارامتر هیبریدشدگی، Δ ، استفاده شده است. نتایج حاصل با نتایج تجربی در توافق می باشند.

مقدمه: کم بودن وزن هنگام تولد نوزاد دومین عامل مرگ و میر نوزادان است. با توجه به مطالعات ضد و نقیض در مورد تاثیر مواجهه مادر با پرتوهای یونساز بر وزن هنگام تولد نوزاد در این مطالعه سعی گردید تا با حذف عوامل مخدوش کننده ارتباط بین انجام رادیوگرافی دندانی در زنان باردار و خطر کم بودن وزن هنگام تولد جنین مورد بررسی قرار گیرد.روش کار: تمام مادرانی که اولین زایمان ترم (واژینال یا سزارین) را در سالهای 1385-1387 داشته و مشخصات نوزاد آنها در طرح غربالگری نوزادان شهر شیراز ثبت گردیده بود وارد طرح شدند و با استفاده از شرح حال مادر و تعیین سابقه رادیوگرافی دندانی و غیردندانی (سر و گردن) 1200 نوزاد به دو گروه نوزادان مادران با سابقه رادیوگرافی دندانی (گروه پرتوگیری) و نوزادان مادران فاقد سابقه رادیوگرافی (بدون پرتوگیری) تقسیم شدند. دو گروه از نظر سن حاملگی، جنسیت نوزاد و نمایه توده بدن مادر(BMI) با هم یکسان سازی شدند. تمام عوامل مداخله گر احتمالی نظیر سابقه مواجهه با پرتوهای غیر یون ساز مورد توجه قرار گرفت. نتایج به دست آمده با آزمون های آماری t، کای اسکوئر و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: در این مطالعه 19 مادر (1.58 درصد) در طی دوره بارداری خود مورد رادیوگرافی دندانی قرار گرفته بودند و گروه پرتوگیری را شامل شدند. میانگین وزن نوزادان مادران گروه پرتوگیری424.80 ±2988.95 گرم و میانگین وزن نوزادان مادران گروه بدون پرتوگیری 511.24±3113.00 بود. تفاوت میانگین وزن نوزادان در دو گروه از نظر آماری معنی دار نبود. به همین ترتیب تفاوت میانگین وزن نوزادان مربوط به مادران گروه پرتوگیری در مقایسه با گروه بدون پرتوگیری، معنی دار نبود. همچنین میانگین وزن نوزادان مربوط به مادرانی که قبل از بارداری مورد رادیوگرافیهای دندانی و غیر دندانی قرار گرفته بودند، در مقایسه با گروه بدون پرتوگیری، از نظر آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: این مطالعه هیچگونه ارتباط مشخصی را بین انجام رادیوگرافی دندانی مادران در دوره بارداری و وزن نوزادان در هنگام تولد نشان نداد. با توجه به فراوانی بسیار کم انجام رادیوگرافی دندانی در طی دوره بارداری، انجام مطالعات بلند مدت برای رسیدن به نتایج دقیق تر، ضروری به نظر می رسد.